Flaga Polski na tle niebieskiego nieba

1 MAJA Święto Pracy (opracowanie tekstu Laura Wójcik kl. 6b)

Międzynarodowy Dzień Solidarności Ludzi Pracy, popularnie zwany Świętem Pracy obchodzony jest corocznie od 1 maja 1890 roku. Święto wprowadziła w 1889 roku II Międzynarodówka dla upamiętnienia wydarzeń z pierwszych dni maja 1886 w Chicago, w Stanach Zjednoczonych podczas strajku będącego częścią ogólnokrajowej kampanii na rzecz wprowadzenia 8-godzinnego dnia pracy.

Na ziemiach polskich pierwsze obchody miały miejsce w 1890 i odbywały się niejednokrotnie wbrew woli zaborców współorganizowane m.in. przez działaczy II Proletariatu. Manifestacje zwoływane przez PPS przed drugą wojną światową miały charakter dość spontanicznego przemarszu, gromadzącego zwolenników partii socjalistycznej.

W czasach PRL organizowano tego dnia pochody pierwszomajowe, które miały upamiętnić ważne wydarzenia dla środowiska robotniczego. W Polsce Święto Pracy jest od 1950 roku świętem państwowym wolnym od pracy. Dla władz PRL Międzynarodowy Dzień Solidarności Ludzi Pracy był jednym z najważniejszych świąt. Nazwę imienia „1 maja” nosiło wiele ulic i placów Polski. Na cześć Święta Pracy otrzymała nazwę również jedna z najnowocześniejszych i największych kopalń w ówczesnej Polsce – KWK 1 maja w Wodzisławiu Śląskim.

Obecnie Międzynarodowe Święto Pracy w Polsce ma charakter spontaniczny. Od lat swoje pochody organizują liczne środowiska. Demonstracjom towarzyszą pikniki, konferencje oraz koncerty.

Plakat (opracowanie Nadia Gawilk kl. 6b)

2 Maja Dzień Flagi  (opracowanie Anastazja Palińska kl. 6a) 

3 MAJA  (opracowanie Paulina Maj kl. 6d)

Konstytucja to najważniejszy dokument w państwie. Ustala on system władzy, jej kontroli i wybierania. Są w niej zawarte prawa i obowiązki obywateli. Pierwsza polska konstytucja została uchwalona 3 maja 1791 roku. Była pierwszą konstytucją w Europie i drugą na świecie. Autorami Konstytucji 3 maja byli Król Stanisław August Poniatowski, Ignacy Potocki i Hugo Kołłątaj. W czasie obrad Sejmu Czteroletniego wielu posłów sprzeciwiało się powołaniu ustawy zasadniczej. 3 Maja 1791 roku, gdy wielu przeciwników konstytucji nie powróciło jeszcze z wielkanocnego urlopu uchwalono ustawę zasadniczą. Jej twórcy określili ją jako „ostatnią wolę i testament gasnącej Ojczyzny”. Konstytucja wprowadzała trójpodział władzy na ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą. Prawa polityczne szlachty gołoty zostały ograniczone, a z kolei prawa mieszczan z miast królewskich zwiększyły się. Znalazł się też zapis o objęciu chłopów ochrona prawną. Konstytucja 3 maja znosiła takie „narzędzia władzy szlacheckiej” jak liberum veto, konfederacje, sejm skonfederowany oraz ograniczała prawa sejmików ziemskich. W dniu ustanowienia Konstytucji 3 maja przestała istnieć Rzeczpospolita Obojga Narodów, a w jej miejsce zostaje powołana Rzeczpospolita Polska. Zniesiona zostaje też wolna elekcja.

Święto Konstytucji 3 maja obchodzono do ostatniego rozbioru. Świętowanie 3 Maja było zakazane we wszystkich zaborach. Także w trakcie I i II Wojny Światowej nie mogliśmy świętować. Dopiero w 1981 roku władza ludowa zezwoliła na obchody 3-majowe. Od 1989 roku Święto Konstytucji 3 maja znów jest świętem narodowym, a od 2007 roku obchodzone jest również na Litwie.

W tym roku przypada 230 rocznica uchwalenia Konstytucji 3 maja.

Zdjęcia uczniów w galerii.